ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ .......

Πριν από λίγες μέρες, γνωστό υψηλόβαθμο στέλεχος ιδιωτικής τράπεζας και φίλος μου, μου εμπιστεύτηκε ότι η γυναίκα του - στέλεχος και αυτή άλλης ιδιωτικής τράπεζας - θα δώσει εξετάσεις στον ΑΣΕΠ για να προσληφθεί στο Δημόσιο.
- Καλά, του απάντησα αφελώς, η γυναίκα σου είναι τακτοποιημένη, αναγνωρισμένη και με μια καριέρα που υπόσχεται πολλά...
- Βεβαίως, μου απάντησε, όμως με ένα πολύ βασικό μειονέκτημα ... Δουλεύει. Και στο Δημόσιο θέλει να μπει για να μην Δουλεύει.
- Και οι αποδοχές της, τον ξαναρώτησα, θα είναι οι ίδιες;
-Όχι μου απάντησε. Θα παίρνει 400€ το μήνα λιγότερο. Αλλά δεν μας νοιάζει. Το πρωταρχικό είναι ότι δεν θα δουλεύει... Θέλει να ξεκουραστεί πια...
Τις τελευταίες μέρες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, πριν οι ανερχόμενοι και ακμαίοι Οθωμανοί αλώσουν την Βασιλεύουσα, υπήρχε τέτοια απαξίωση προς τις κρατικές και στρατιωτικές αρχές της Πόλης από τους πολίτες, ώστε οι περισσότεροι άνδρες (ο κύριος μοχλός κίνησης του τότε βασιλείου) κατέφευγαν σε μονές όπου μόναζαν όχι από περισσή πίστη, αλλά από την σαφή και ξεκάθαρη πρόθεσή τους να μην "δουλεύουν" και να μην στηρίζουν και παρέχουν τις υπηρεσίες τους στο κράτος.
Το κράτος λοιπόν σύντομα κατέρρευσε και με τις ευλογίες των μονών που τους φιλοξενούσαν.
Αλλά η ιστορία επαναλαμβάνεται. Και θα επαναλαμβάνεται όσο υπάρχουν πολίτες που δεν διδάσκονται από αυτήν. Όσο υπάρχουν μαθητές που αποστηθίζουν ημεροχρονολογίες για τις εξετάσεις και όσο υπάρχουν γονείς που βλέπουν την ιστορία ως ένα ακόμη "μάθημα", για να περάσουν τα αμόρφωτα παιδιά τους στα ήδη απαξιωμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα.
Τα κράτη δεν κινδυνεύουν από εξωτερικούς εχθρούς. Τα κράτη καταρρέουν εκ των ένδω. Μετά έρχονται οι "γείτονες" να αλώσουν. Και είναι απόλυτα φυσικό. Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται έλεγαν οι αρχαίοι. Αλλά στου κουφού (νεοέλληνα δημόσιου υπάλληλου) την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.
Αν υπηρετείς και στηρίζεις το κράτος σου με αίσθημα δημόσιου συμφέροντος και όχι πρόσκαιρης "κονόμας", δεν φοβάσαι κανέναν και τίποτα. Όσο μικρός και αν είσαι. Αλλιώς, αρχίζεις να φοβάσαι ακόμα και τους ξυπόλυτους γείτονές σου. Και μετά πλακώνουν οι δήθεν σωτήρες. Εξωτερικοί και Εσωτερικοί. Αλλά... πάντα με τα κατάλληλα ανταλλάγματα. Κανένας δεν έχασε πουλώντας πατριωτισμό, παρά μόνο την συνείδησή του.
Η περίπτωση του νυν κρατιδίου του Ισραήλ είναι ότι πιο σοφό έχει να διδάξει η ιστορία των ανθρώπων. Αλλά στη χώρα μας δυστυχώς την ιστορία την διαβάζουν αγράμματοι, αποστηθίζουν με πάθος το πότε (ημεροχρονολογία) έγινε η μάχη των Γαυγαμήλων (το γιατί και το πως τους αφήνει παγερά αδιάφορους) και μετά κατευθείαν για εξετάσεις στον ΑΣΕΠ.
Η Πόλη όμως ΕΑΛΩ (και πάλι). Πάνω στα κάστρα πέφτει πολεμώντας μόνος του ο τελευταίος Αυτοκράτορας (σκεπτόμενος πολίτης) χτυπημένος από τα βέλη της εγκατάλειψης και του αφορισμού. Οι άλλοι; Όπως πάντα, πρόθυμοι, θα εισπράξουν άμεσα για αντάλλαγμα, την προστασία της "Υψηλής Πύλης".
Καημένη Πατρίδα....

Ο ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ....

Το 1784 ο Γερμανός φιλόσοφος Ιμάνουελ Κάντ περιέγραφε το κίνημα των γάλλων philosophes του 18ου αιώνα με τα παρακάτω λόγια: "Διαφωτισμός είναι η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητά του, για την οποία υπεύθυνος είναι μόνο ο ίδιος. Ανωριμότητα δε είναι η αδυναμία να μεταχειρίζεσαι το νου σου χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου (...) Sapere aude!. Έχε το θάρρος να μεταχειρίζεσαι το δικό σου νου! Αυτή είναι η σημαία του Διαφωτισμού".
Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται και η βαθειά ρήξη που προκάλεσε ο Διαφωτισμός με την μέχρι τότε επικρατούσα τάξη των πραγμάτων. Ρήξη η οποία συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας σε ατομικό κυρίως επίπεδο και πολύ λιγότερο -δυστυχώς- σε συλλογικό.
Ο Διαφωτισμός δείχνει απεριόριστη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις που θα παράξει ο άνθρωπος μετά από την απελευθέρωσή του από τα σκοτάδια της άγνοιας και της προκατάληψης. Πιστεύει βαθειά στην υπεροχή του λόγου απέναντι στο ανορθολογικό. Στη δυνατότητα του ανθρώπου για πρόοδο και για βελτίωση της κοινωνικής και πνευματικής κατάστασής του. Ο Διαφωτισμός επιδιώκει την εξέλιξη πέρα από την παράδοση, πέρα από τις εν πολλοίς στείρες και αναχρονιστικές κληρονομημένες ιδέες. Απορρίπτει τις αυταρχικές και εκ πεποιθήσεως αντιδημοκρατικά εδραιωμένες πολιτικές και θρησκευτικές ιεραρχίες και δεν αναγνωρίζει συνθήκες που εξ ορισμού θεωρούνται αμετάβλητες, απαραβίαστες, δήθεν όσιες, και εσκεμμένα ιερές. Εξάλλου καμία τάξη δεν νομιμοποιείται μόνο και μόνο επειδή υπάρχει.
Εν αρχή ην ο λόγος. Ο λόγος (γνώση) συναδελφώνει τους ανθρώπους και τους καθιστά ίσους. Ακριβώς επειδή είναι προικισμένοι με αυτή την ιδιότητα, όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι. Ο ορθολογισμός λοιπόν και η εξίσωση του ανθρώπινου είδους οικουμενικά, χωρίς διακρίσεις και διαχωριστικά ψευτοϊδεώδη είναι η τριάδα της σκέψης του Διαφωτισμού. Ορθολογισμός, Εξισωτισμός και Οικουμενισμός.Λίγα ψήγματα ιστορίας, φιλοσοφίας, σκέψης και προβληματισμού. Όχι για καθοδήγηση, αλλά για σπορά. Όποιος θέλει φυτρώνει και όποιος δεν θέλει ανοίγει την τηλεόραση....