Η κρίση, η κρίση και .....οι Κροίσοι

Όποιος Ευρωπαίος πολίτης πιστεύει ότι ψηφίζοντας σε αυτές τις Ευρωεκλογές συμβάλλει έστω και στο ελάχιστο στη διαμόρφωση της οικονομικής και κοινωνικής πορείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει βαθμό ευφυΐας πολύ κατώτερο και από την νόμιμα εκλεγμένη Μις Τουρισμός Πλατανόκαμπου Ημαθίας των ομώνυμων τοπικών καλλιστείων, τα οποία (εν λόγω Καλλιστεία) εκτιμώ περισσότερο από την παραπάνω διαδικασία (Ευρωεκλογές).
Σε μια παγκόσμια κοινωνία των εθνών και σε μια ευρωπαϊκή ένωση που τον πρώτο λόγο έχουν οι Τραπεζίτες, οι πολίτες και τα κράτη αγωνίζονται απελπισμένα και χωρίς επιτυχία να ξεφύγουν από τα δεσμά της παγκόσμιας τοκογλυφίας. Το κήρυγμα του σύγχρονου καπιταλισμού: "Γίνε πλουσιότερος με δανεικά" που τεχνηέντως περιεβλήθη με μανδύα ταχυδακτυλουργού Σωτήρα οδήγησε σε θαυμαστά αποτελέσματα. Τα εκ των τραπεζιτών εκπορευόμενα διαφημιστικά μηνύματα με αυτιστικούς, δυσλεξικούς και νοητικά καθυστερημένος πρωταγωνιστές απορροφήθηκαν αμέσως από τους καταναλωτές, που ταυτίστηκαν μαζί τους με ειλικρίνεια που θα ζήλευε Καθολικός εξομολόγος.
Δυστυχώς όμως, μετά από τα θαύματα έρχεται η σταύρωση. Εξάλλου κανένας άθλος δεν μένει ατιμώρητος, πόσο μάλλον ο άθλος που εκπορεύεται από τον ψεύτικο πλούτο (με τοκοφόρα δανεικά).
Και τώρα όλοι αυτοί που τους έκοψαν την ονείρωξη στη μέση, αγουροξυπνημένοι και κάθιδροι καλούνται να νομιμοποιήσουν αυτούς που τους οδήγησαν στην απόγνωση.
Το κόλπο παλιό... Εκλογές με επίφαση εκπορευόμενης (από τα Μίντια και όχι μόνο) Δημοκρατίας.
Έτσι οι Κροίσοι οδηγούν αυτούς που δεν είχαν ούτε έχουν κρίση μέσα από τεχνητή κρίση σε μια ανελεύθερη κοινωνία ανθρώπων και κατ'επέκταση κρατών.
Αλλά όπως είπαμε και πιο πριν, κανένας άθλος δεν μένει ατιμώρητος. Και βέβαια αυτό ισχύει και για τους Κροίσους.
Αλλά γι' αυτούς θα επανέλθουμε εκτενέστερα στο μέλλον...

Ο ΡΟΖ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΔΗΘΕΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Στις 15 Ιανουαρίου του 1919 στρατιώτες εισέβαλλαν στο σπίτι που κρυβόταν η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Κάρλ Λίμπκνεχτ ηγέτες του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, τους συνέλαβαν και τους οδήγησαν στο ξενοδοχείο "΄Εντεν" που βρισκόταν στις δυτικές συνοικίες του Βερολίνου.
Τον Λίμπκνεχτ τον χτύπησαν στο κεφάλι, τον έσυραν έξω από το κτίριο και τον πυροβόλησαν.
Την Ρόζα Λούξεμπουργκ την έσπασαν το κρανίο, την έσυραν στη γέφυρα του Λιχτενστάιν και εκεί ένας λοχαγός την πυροβόλησε στο κεφάλι όντας αναίσθητη. Ύστερα, "ξεφορτώθηκαν" το πτώμα της άτυχης νεκρής στον ποταμό Σπρέε. Την βρήκαν μετά από έξι μήνες σε κατάσταση αποσύνθεσης.
Η Ρόζα Λούξεμπουργκ μητέρα της φράσης "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" ήταν ήδη επικηρυγμένη με 100.000 μάρκα, με το τέλος της προδιαγεγραμμένο.
Η Ρόζα Λούξεμπουργκ δολοφονήθηκε. Το απόσταγμα όμως της ιδεολογίας της και οι τρεις αγαπημένες της λέξεις, δεν χάθηκαν. Έγιναν ιδεολογικό ορμητήριο για τις επόμενες γενιές, για τους επόμενους αγωνιστές, για τους οραματιστές του δυνατού και του αδύνατου. Για αυτούς που μέχρι σήμερα πιστεύουν και αγωνίζονται ο καθένας μέσα από το δικό του ατομικό ή συλλογικό πόστο.
"Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" λοιπόν. Φράση και πάλι επίκαιρη στις μέρες μας, δυστυχώς όμως μέσα από άλαλα χείλη ασεβών. Αυτών που ούτε Σοσιαλιστές είναι ούτε την βαρβαρότητα γνώρισαν. Και εύχονται και απεύχονται βαθειά μέσα τους να μην την γνωρίσουν. Γιατί αυτή τη φορά η βαρβαρότητα δεν θα έρθει από τους εν αδίκω ποιούντες, αλλά από τους εν δικαίω. Και η βαρβαρότητα που εκπορεύεται από τους δεύτερους έχει αποδειχθεί από την ιστορία ότι είναι η πιο σκληρή και η πλέον απάνθρωπη.
"Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" λοιπόν. Και όταν οι νυν και εν πολλοίς πεποιημένοι "Σοσιαλιστές" ανοίξουν για μια ακόμη φορά στην ιστορία τους την βαλβίδα της κοινωνικής εκτόνωσης, μέσα από το ανθρώπινο τάχα πρόσωπο της διαχείρισης των αγαθών - (υλικών πρωτίστως και αν μας περισσέψει και πνευματικών) - θα φέρουν σύντομα (4-6 χρόνια) σε πέρας την αποστολή τους και θα αποχωρήσουν ένδοξοι, πλην ταπεινωμένοι τάχα, με την γεύση της περίλαμπρης ήττας στα χείλη (και της νίκης στην τσέπη), ανοίγοντας τον δρόμο στους άλλους, τους απροκάλυπτα καραδοκούντες, στρώνοντας τους για μια ακόμη φορά το χαλί της άμετρης χρήσης και κατάχρησης.
Και όπως λέει και ο λαϊκός ποιητής...
Αλλαγή μόνο για μόστρα...
Κάτσε Ανδρέα (βλ. Γιώργο), Σήκω Κώστα....