ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ*

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ*



Αφού στη θάλασσά σου σβύσαν τα όνειρά μου
και απ' τα σοκάκια σου νεκρή βγαίνει η αυγή
πάνω στα κάστρα σου αυτοκτόνησε η χαρά μου
και άφησε πίσω για σημαία μια κραυγή.

Αφού στο γκρίζο των σπιτιών σου ζωγραφίζω
με μαύρη κάπνα και σκουριά μια φυλακή
Τη μέρα φεύγω, δραπετεύω, μα γυρίζω
τη νύχτα μόνος, στο μικρό μου το κελί.

Τι ν' αγαπώ, να θέλω από σένα;
Τι μου ζητάς να δώσω πιο πολύ;
Κορμιά που ζουν μα ήδη είναι πεθαμένα
Ψυχές που πότισες με ξύδι και χολή.

Τι με κρατάς; Κι αν φύγω τι σε μέλλει;
Έναν λιγότερο θάχεις να τυραννάς
Είσαι μια πόλη που κερνώ ψωμί και μέλι
Είσαι μια πόλη που φαρμάκι με κερνάς.


(Αφιερωμένο στους τρεις άρχοντες της πόλης μας, Μητροπολίτη, Δήμαρχο και Νομάρχη)



* Οι πόλεις [κράτη] έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν......