Είναι γνωστό ότι η κινητήριος δύναμη που οδηγεί και κατευθύνει την παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά εκπορεύεται μέσα από δύο πανανθρώπινα ψυχικά χαρακτηριστικά. Τον Φόβο και την Απληστία. Όποιος κατορθώσει να τιθασεύσει και να ελέγξει τα δύο αυτά πρωτόγονα συναισθήματα - πράγμα εξαιρετικά δύσκολο - έχει λύσει το πρόβλημα της επιβίωσής του και όχι μόνο.
Στην παγίδα του Φόβου και της Aπληστίας πέφτουν όλοι σχεδόν και δη οι έχοντες εξουσία άρα και χρήμα, με την ευκολία που πέφτει από το ποδήλατο ο πεντάχρονος γιος μου. Και μετά σκούζουν και κλαίνε, μέχρι να ξανασηκωθούν και να ανέβουν πάλι στη σέλα. Και μετά από λίγο ξαναπέφτουν, ξανασηκώνονται και ούτω καθ' εξής. Έτσι πορεύεται ανά τους αιώνες η παγκόσμια οικονομία. Τη μια πάνω στη σέλα την άλλη ξάπλα στο χώμα ματωμένη.
Μόνο που εμείς οι κοινοί θνητοί -και τυχεροί ενίοτε- δεν έχουμε, ούτε είχαμε ποτέ τέτοιου είδους ποδήλατα. Για μας η ηδονή της σέλας και ο πρόσκαιρος και ασταθής αυνανισμός που παρέχει, ήταν και παραμένει μόνο ονειρική - άρα ασφαλής -φαντασίωση.
Οι έχοντες, με αποκορύφωμα την πρόσφατη κρίση, έχοντας πέσει με τα μούτρα, μετά από ορθοπεταλιά δέκα περίπου ετών, στην μαρμίτα της απληστίας, έπεισαν τους κατιόντες αυτών θνητούς και τους υποσχέθηκαν "να γίνουν πλουσιότεροι με δανεικά". Η κατάσταση του "καταναλώνω με έντοκους δάνειους πόρους" οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στην χρεοκοπία των μεν και συντομότατα σε αλόγιστη συσσώρευση χρημάτων και αγαθών στους δε.
Αλλά "μέγα θαύμα τρεις ημέρες το πολύ σαράντα" λέγει ο θυμόσοφος λαός μας.
Το χρήμα που αποθηκεύεται, χωρίς να αναδιανέμεται δεν παράγει τίποτα. Ο σωρευμένος πλούτος είναι φτώχεια. Και όταν οι καταναλωτές έπαψαν να αγοράζουν -γιατί δεν είχαν- τα προϊόντα των παραγωγών Κροίσων αυτά έμειναν και μένουν απούλητα. Έτσι η καταστροφή χτύπησε και την πόρτα τους.
Μόνο που οι δύσμοιροι δεν μπορούν να αντιληφθούν την λύση του προβλήματος. Δεν φτάνει το μυαλό τους ως εκεί. Η πλεονεξία και ο φόβος εξουσιάζει κάθε πτυχή του μυαλού τους. Για να αγοράσω τα προϊόντα σου πρέπει να μου δώσεις λεφτά (μισθοδοσία - συντάξεις) για να στα δώσω πίσω (να καταναλώσω) και να σου μείνει το κέρδος.
Εάν μου τα πάρεις όλα, με τι θα αγοράσω; Σε ποιόν θα πουλήσεις; Τι και πως θα κερδίσεις;
Έτσι στην τωρινή πτώση τους από το ποδήλατο, η επισφαλής πλέον σέλα έχει φύγει από την θέση της, μεταμορφώνοντας τον πρόσκαιρο και ασταθή αυνανισμό σε απρόβλεπτη και πρωτόγνωρη κραυγή πόνου στο από πολλών ετών διάτρητο υπογάστριό τους.
Ώσπου λοιπόν να περάσει από το μυαλό τους και να κάνουν πράξη, θέλοντας και μη, την αναδιανομή των σωρευμένων, εμείς αρνούμαστε την κατανάλωση με δανεικά και χαμογελάμε πονηρά βλέποντάς τους να κάνουν ποδήλατο χωρίς σέλα προσπαθώντας πανικόβλητοι να σώσουν αυτά που απέκτησαν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου